θέλω να σου μιλήσω μα τρέμει η φωνή μου
λες κι αγαπάω πρώτη φορά στη ζωή μου
θέλω να τραγουδήσω μα δε μ' αφήνει το δάκρυ
αχ αγάπη, αγάπη, αγάπη
θέλω να σου μιλήσω μα πάλι σωπαίνω
θέλω να σε χορτάσω μα δε σε χορταίνω
μέσα στα δυο σου μάτια βλέπω τον ήλιο να λάμπει
αχ αγάπη, αγάπη, αγάπη
θέλω να σου μιλήσω κι έχω στο νου μου χιλιάδες σκέψεις
όμως μπροστά σε σένα χάνουν το νόημα και οι λέξεις
κι όπως σε αγκαλιάζω και στο κορμί σου φιλιά χαράζω
φεύγεις και μένω μόνος και σου φωνάζω και σου φωνάζω
αχ αγάπη, αγάπη, αγάπη
‘k Wil graag met je praten maar m’n stem blijft maar beven
’t Lijkt wel alsof ik liefheb voor ’t eerst in m’n leven.
‘k Wil graag naar je kijken maar wordt verblind door m’n tranen,
Ach, ach, m’n liefje, m’n liefje, m’n liefje.
‘k Wil graag met je praten maar m’n stem blijft maar beven
’t Lijkt wel alsof ik liefheb voor ’t eerst in m’n leven.
‘k Wil graag naar je kijken maar wordt verblind door m’n tranen,
Ach, ach, m’n liefje, m’n liefje, m’n liefje.
‘k Wil graag met je praten, maar alle dingen die je moet horen,
Lijken in jouw nabijheid hun betekenis verloren.
En hoe ik je ook streel en met hartstocht blijf behagen,
Je gaat en laat me achter, ik roep je, voel me verslagen.
Ach, ach, m’n liefje, m’n liefje, m’n liefje.